Son günlerde '' Dünya'da müzik anlayışı değişiyor mu? '' diye kendi kendime soruyordum. Genel olarak baktığımda Vevo'da yer alan canlı performansların çokça izlendiğini ve piyano, çello, keman, gitar vb. enstrümanların oluşturduğu parçaların / albümlerin çokça dinlendiğini gördüm. Buna bağlı olarak dinleyicinin artık show değil müzik, ruh ve ses istediği aşikar. Tabiri caizse insanlar artık öbür gün unutulacak showu yemiyor. Örneğin; Kylie Minogue'un 2002'de çıktığı dünya turnesinin Manchester ayağında yaptığı show etkileyiciydi. Parmak ısırtacak nitelikteydi. Ama yıllar geçti ve show kavramı olduğu yerde dururken onu icra edenler değişti. Hep en son yapan kişileri hatırladık. Çünkü tüketim müziği / sektörü böyledir.
54. Grammy Ödül Töreni'de bu düşünceleri tesciller nitelikteydi. Foo Fighters'ın vokalisti Dave Grohl'un '' ucuz bir stüdyoda ciddi paralar saçmadan kaydedilen albümümüz '' açıklaması, Lady Antebellum'un yine kendi dalında rakiplerini geride bırakması, Adele'in 6 Grammy'i kucaklaması ve Jennifer Hudson'un Whitney Houston'u anmak amacıyla seslendirdiği '' I will always love you '' parçası beni büyüleyen olaylardı.
Adele, müziğiyle ön planda olmayı başarmış, showa ve şaşaalı kliplere başvurmamış bir sanatçıdır. İyi müziğin, iyi sesin taçlandırılması, sadece sanatını icra eden birçok kişiyi de yüreklendirecektir diye düşünüyorum. Sanırım önümüzdeki sene aynı olayı Lana Del Rey'de yaşayacağız.
